راهنمای خرید دوربین مداربسته

دو قانون طلایی این راهنما: هیچ‌وقت فقط به عدد رزولوشن روی جعبه اعتماد نکنید (سنسور و لنز مهم‌ترند)، و همیشه برای آینده کانال و ظرفیت اضافه در نظر بگیرید. بقیه راهنما همین دو قانون را با جزئیات فنی قابل‌فهم باز می‌کند.

اگر از قبل کابل‌کشی کواکسیال دارید، ارتقا به AHD به‌صرفه است. برای نصب جدید که کیفیت و آینده‌نگری مهم است، تحت شبکه انتخاب بهتری است.

نکته‌ای که فروشندگان کمتر می‌گویند: سیستم آنالوگ در تعداد دوربین بالا (مثلاً ۱۶ یا ۳۲ دوربین) هنوز هم از نظر هزینه تمام‌شده جلو است، چون هم دوربین ارزان‌تر است هم دستگاه DVR ارزان‌تر. اما اگر حتی یک دوربین قرار است امکانات هوشمند مثل تشخیص پلاک خودرو داشته باشد، باید همان نقطه را تحت شبکه ببندید و برای بقیه می‌توانید آنالوگ نگه دارید؛ دستگاه‌های هیبرید این ترکیب را پشتیبانی می‌کنند.

در سیستم تحت شبکه، فناوری PoE کابل‌کشی را نصف می‌کند چون برق و تصویر از یک کابل شبکه می‌گذرند؛ این یعنی هزینه نصب کمتر و ظاهر تمیزتر. فقط مطمئن شوید سوئیچ شبکه‌ای که می‌خرید پورت PoE داشته باشد، وگرنه مجبورید برای هر دوربین آداپتور جدا بگذارید.

• دام (گنبدی): فضای داخلی؛ ظاهر مرتب و جهت لنز نامشخص.
• بولت (استوانه‌ای): فضای باز؛ برد دید در شب بیشتر و معمولاً استاندارد ضدآب IP66.
• اسپیددام (PTZ): محوطه‌های بزرگ؛ چرخش ۳۶۰ درجه و زوم اپتیکال، ولی قیمت بالا.
• کیوب/رومیزی: فضای داخلی کوچک و کنترل کودک یا سالمند.

اشتباه پرتکرار این است که برای فضای باز دوربین دام معمولی بخرند چون ارزان‌تر است؛ دام‌های معمولی ضدآب نیستند و بعد از چند ماه رطوبت، تصویرشان تار می‌شود. برعکس، برای داخل مغازه خرید بولت بزرگ هم اشتباه است چون هم ظاهر زننده‌ای دارد هم مشتری را معذب می‌کند.

دوربین PTZ فقط وقتی توجیه اقتصادی دارد که یک نقطه بخواهد جای چند دوربین ثابت را بگیرد؛ مثلاً نگهبانی یک محوطه بزرگ که باید گاهی زوم کند. برای اکثر مغازه‌ها و خانه‌ها، دو دوربین ثابت ارزان‌تر و قابل‌اعتمادتر از یک PTZ گران است، چون PTZ قطعه متحرک دارد و استهلاکش بیشتر است.

• رزولوشن: ۲ مگاپیکسل برای نظارت عمومی کافی است؛ ۴ تا ۵ مگاپیکسل برای تشخیص چهره؛ بالاتر از آن فقط وقتی که واقعاً لازم دارید.
• دید در شب: برد IR را با ابعاد فضا تطبیق دهید. برای فضای باز، مدل‌های Starlight تصویر رنگی در نور کم می‌دهند.
• استاندارد ضدآب (IP66/IP67): برای هر دوربینی که بیرون نصب می‌شود اجباری است.

درباره لنز یک قاعده ساده وجود دارد: لنز واید (مثلاً ۲.۸ میلی‌متر) زاویه باز ولی جزئیات کم می‌دهد و برای پوشش کلی فضا خوب است؛ لنز تله (مثلاً ۶ یا ۱۲ میلی‌متر) زاویه باریک ولی جزئیات زیاد، مناسب ورودی و گیشه. بعضی دوربین‌ها لنز وریفوکال دارند که فاصله کانونی‌شان قابل تنظیم است و برای نصاب انعطاف می‌دهد.

قابلیت WDR (تعادل نور در صحنه‌های با کنتراست بالا) را جدی بگیرید اگر دوربین رو به ورودی‌ای نصب می‌شود که نور بیرون و تاریکی داخل هم‌زمان در کادر است؛ بدون WDR یا چهره‌ها سیاه می‌افتند یا پس‌زمینه کاملاً سفید می‌شود. این قابلیت در مدل‌های اقتصادی معمولاً ضعیف یا غایب است.

به‌جای مقایسه مدل‌به‌مدل که با نوسان بازار زود قدیمی می‌شود، دوربین‌ها را در سه رده کاربردی مقایسه می‌کنیم؛ قیمت‌ها حدودی و مربوط به بازار ۱۴۰۵ است.

برندهای داهوا و هایک‌ویژن هر دو در هر سه رده حضور پررنگی دارند؛ اگر بین این دو مردد هستید، مقایسه داهوا و هایک‌ویژن را بخوانید. قانون سرانگشتی: اختلاف قیمت بین دو برند در یک رده مشابه را فدای گارانتی معتبر نکنید؛ خدمات پس از فروش از اختلاف ۱۰ درصدی قیمت مهم‌تر است.

سناریوی مغازه کوچک (بودجه حدود ۸ تا ۱۵ میلیون تومان): ۴ دوربین ۲ مگاپیکسلی آنالوگ (دو دام برای داخل، دو بولت برای ورودی و ویترین)، یک DVR چهار کانال و هارد ۱ ترابایتی. این ترکیب پرتکرارترین سیستم مغازه‌ای در ایران است و برای کنترل سرقت و اختلاف با مشتری کافی است.

سناریوی دفتر یا رستوران متوسط (بودجه حدود ۱۵ تا ۳۰ میلیون تومان): ۶ تا ۸ دوربین ۴ مگاپیکسلی تحت شبکه با PoE، یک NVR هشت کانال و هارد ۲ ترابایتی. کیفیت تصویر برای تشخیص چهره مراجعان کافی است و با تجهیزات شبکه مخصوص CCTV مثل سوئیچ PoE، کابل‌کشی هم تمیز درمی‌آید.

سناریوی کارخانه یا محوطه بزرگ (بودجه بالای ۳۰ میلیون تومان): ۱۶ دوربین به بالا، ترکیب بولت‌های بردبلند برای محیط و PTZ برای نقاط حساس، NVR شانزده کانال با دو هارد. در این مقیاس حتماً از مشاور یا نصاب حرفه‌ای برای طراحی جای دوربین‌ها کمک بگیرید؛ هزینه طراحی اشتباه در این مقیاس چند برابر هزینه مشاوره است.

• خرید بر اساس رزولوشن روی جعبه: سنسور کوچک با رزولوشن بالا، در نور کم نویز وحشتناکی تولید می‌کند. به اندازه سنسور (مثلاً ۱/۲.۸ اینچ) و برند سنسور هم توجه کنید.
• نادیده گرفتن زاویه دید لنز: دوربین ۴ مگاپیکسلی با لنز نامناسب ممکن است دقیقاً نقطه‌ای را که باید ببیند، نبیند. قبل از خرید، زاویه پوشش را روی نقشه فضا چک کنید.
• کابل‌کشی بی‌کیفیت: در سیستم آنالوگ، کابل کواکسیال ارزان مس‌روکش آلومینیوم (CCA) بعد از مدتی نویز می‌اندازد؛ کابل تمام‌مس بخرید. در سیستم تحت شبکه هم از کابل شبکه استاندارد استفاده کنید.
• فراموش کردن برق اضطراری: دوربین‌ها موقع قطعی برق از کار می‌افتند؛ دقیقاً همان وقتی که سارقان از قطعی برق سوءاستفاده می‌کنند. یک یو‌پی‌اس کوچک برای DVR/NVR و دوربین‌ها بگذارید.
• خرید از فروشنده بدون گارانتی برای چند صد هزار تومان ارزان‌تر: دوربین کالای ۲۴ ساعته است؛ هزینه تعمیر یا تعویض بدون گارانتی، آن تخفیف را چند برابر پس می‌گیرد.
• تنظیم نکردن هشدار حرکت: خیلی‌ها سیستم را نصب می‌کنند ولی اعلان موبایل را فعال نمی‌کنند؛ نصف ارزش سیستم مداربسته همین هشدار به‌موقع است.

دوربین بدون دستگاه ضبط، فقط نمایش زنده است. برای دوربین‌های آنالوگ DVR و برای تحت شبکه NVR لازم است. ظرفیت هارد را بر اساس تعداد دوربین، رزولوشن و تعداد روزهای نگهداری تصویر محاسبه کنید؛ برای ۴ دوربین ۲ مگاپیکسلی با نگهداری دو هفته‌ای، معمولاً ۱ تا ۲ ترابایت کافی است.

تعداد کانال دستگاه را همیشه یک پله بالاتر از نیاز فعلی بخرید و هارد را حتماً از سری نظارتی (مخصوص کار ۲۴ ساعته) انتخاب کنید. راهنمای کامل انتخاب کانال، هارد و تفاوت DVR و NVR را در صفحه راهنمای خرید DVR بخوانید.